Bülent Ortaçgil ve Teoman

Her sabah işine arabalı vapurla giden kaç şanslı insan vardır acaba? Üstelik kış aylarında bile dışarıda yolculuk edilebilen bir kentte. Üstelik çay ve simit te bulmak mümkünken. Martıların, kendilerine küçük simit parçaları atılır umuduyla, tüm yolculukta vapurun etrafında uçuştuğu ve her seferinde kalan simitini onlarla paylaşacak birilerinin olduğu bir güvertede seyahat ederek işine ve evine giden kaç kişi vardır? Küresel ısınma en çok bu vapurun yolcularına yaradı bu yıl. Hep güzel giden havalar, dışarda taze havayla seyahat etmeye daha çok olanak tanıdı. Ve tabi müzik. Kulaklığımla dinlediğim güzel melodiler bu seyahatleri ayrılmaz bir parçası haline geldi.


Bu sabah vapurda, portatif müzik çalarımda yeni bir albüm vardı. Bülent Ortaçgil ve Teoman’ın 2004 yılında birklikte verdiği konserlerden yapılmış kayıtlar. Uzun süredir beklediğim bir albümdü.


Bülent Ortaçgil için ne diyebilirim? Yıllardır belli bir çizgisi var, melodileri kadar sözleri de çok beğeniliyor, şarkılarının arasına serpiştirilmiş jazz tınılarının tadına doyamazsınız, her zaman bir felsefesi var ve dinlemekten hiç sıkılmayacağınız bir müzisyen.

Teoman’ı çok iyi tanımıyorum. Dinlediğim şarkılarını genelde beğendim. Tabi şarkı sözleri, hep bir şeyler anlatan güzel sözler. Şimdi öğreniyorum ki Teoman, Bülent Ortaçgil hayranıymış, albümlerini defalarca dinlemiş. Yaptığı müzikte Bülent Ortaçgil’in etkileri olduğunu kendisi söylüyor.

Birbirlerinin şarkılarını söylemişler, kimi şarkıları birlikte seslendirmişler. Sanırım sanatçı için en zor işlerden biri, insanların kulağında yer etmiş, başkasına ait bir şarlıyı farklı bir yorumla söylemektir. İkisi de bu riskli işi, harika yapmışlar. Teoman, “Yüzünü Dökme Küçük Kız”ı, Bülent Ortaçgil ise Teoman’ın Yağmur’unu harika yorumlamış.

Her şarkıda, ama bazen ön planda bazen fonda insanın içine işleyen piyano tınıları; özellikle dikkat çekiyor. Çoğu kez jazz formunda, vokale çok uygun, ruhu okşayan bu ses tek kelimeyle harika. Peki çalan kim? Baki Duyarlar, Bir jazz piyanisti. Bir süredir Bülent Ortaçgil ile birlikte çalışıyor. Mutlaka bir yerlerde duymuşsunuzdur bu ismi. Bir Baki Duyarlar daha var; sanat müziği bestecisi ve udi. 'Seni ben ellerin olsun diye mi sevdim' ya da 'Ben küskünüm feleğe' isimli hepimizin bildiği şarkıların bestecisi. 2003 yılında yaşama veda ettmiş. İsimleri aynı olan bu iki sanatçı aslında baba oğulmuş. Gerçi bu bilgiyi doğrulayamadım ama öyle olması muhtemel.
Baki Duyarlar’la ilgili ayrıntılı bilgi


Biz yine arabalı vapura dönelim. İşte bu güneşli ama soğukça İzmir sabahında işe giderken ve martılara simit atan iki çocuğu izlerken dinledim bu albümü. Renkleri maviye çalan beyaz martılar, hep gülüyormuş gibi duran yüzlerini rahatça görebildiğim kadar vapura yaklaştıkları sırada, “mavi kuş” u söylüyordu ikili. Tesadüflere inanırım.